NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 8
Chciałbym, żeby mi pani w czymś pomogła.
Daj to Gun-woo. Z rąk do rąk.
Wiedziała pani, że Gun-woo się ze mną skontaktuje?
Już od początku?
Czy dlatego mnie pani wyrzuciła?
Nie byłam do końca przekonana.
Mogłaś wrócić...
ale mogłaś też się poddać.
Gdybym to ja zbliżyła się do Gun-woo,
nie zaufałby mi.
Nie pozwalaj sobie na szczerość w stosunku do ludzi.
Czy to do Gun-woo, czy kogo innego.
Jeśli pojawi się choć trochę szczerości,
wszystkie kłamstwa natychmiast wyjdą na jaw.
To chyba to, co miałam znaleźć?
Prawda?
To przedmiot ze zdjęcia.
Jak go znalazłaś?
- Słucham? - Poszło ci szybciej, niż przewidywałem.
Będzie chciał wiedzieć, jak go znalazłaś.
Ukryliśmy go tak dobrze, że nawet zespół z prokuratury nie mógł go znaleźć.
Byłoby podejrzane, gdybyś znalazła go bez problemu.
Jak go znalazłaś?
Może powiem, że szukałam przez całą noc?
Uwierzyłabyś w to?
A może że pani powiedziała mi, gdzie go schowała?
Wtedy ja podejrzewałabym,
że to ty ukradłaś dysk.
Potrzebuję tylko wiarygodnej wymówki.
Powiem, że panią okłamałam.
To musi być coś, co przekonałoby i mnie, i Gun-woo.
Mogę oprzeć się na tym, co pani mówiła.
Przyszedł zespół z prokuratury,
więc powiedziała mi pani, gdzie jest dysk
i kazała ukryć go gdzieś indziej.
- I co dalej? - Schowałam go w bezpiecznym miejscu
i okłamałam panią.
Powiedziałam, że ludzie z prokuratury znaleźli go przede mną.
Jeśli ja uwierzę, że zabrano go podczas rewizji...
Nie będzie miała pani powodu, żeby mnie podejrzewać.
Niech pan to przekaże właścicielowi dysku.
Pani Seo myśli, że zabrała go prokuratura.
O co chodzi?
Poradzi sobie pani?
Nie chcę, żeby miała pani przez to problemy.
Wielkie ryzyko niesie wielką nagrodę.
Przyjmuję tylko gotówkę. Żadnych przelewów.
Nagle potrzebuje pani pieniędzy?
Zawsze brakuje mi pieniędzy.
Zna pan moją sytuację.
Wszystkiego już się pan o mnie dowiedział.
Nie sądziłem, że zadzwoni pani tak szybko.
„Z czasem przekonania mogą się zmieniać".
Sam pan tak mówił, czyż nie?
A pani nazwała mnie hipokrytą.
Długo myślałem o tym, co pani powiedziała,
ale teraz rozumiem.
Zakulisowe rozgrywki zawsze są nieczyste,
nieważne jak je nazywać.
Zakończmy na tym naszą transakcję.
Moja walka z Yi-kyung nie powinna sprowadzać pani na złą drogę.
To też hipokryzja.
Zrobiłam to dla pieniędzy i nie wstydzę się.
Co pana obchodzi, czy jestem uczciwa?
- Se-jin. - Budzący zazdrość syn bogacza.
Przeżyję pańską arogancję i wyniosłość,
ale niech pan nie udaje przy tym miłego.
Ile pani nie będzie?
Se-jin jest w pobliżu i pomyślałem, że po nią podjadę.
Nie byłoby mnie tylko pół godziny.
Czekaj tutaj.
Proszę przekazać, że przyszła pani Yi-kyung Seo.
Prosi, żeby pani weszła pierwsza.
Musiałaś pracować dzień i noc, żeby tak rozwinąć firmę
w tak krótkim czasie.
Musiałaś ciężko harować.
Powiedz, jeśli mogę w czymś pomóc.
Przyniosłam te dokumenty, bo chciał pan poznać moją firmę.
To nie była żadna sugestia.
Oczywiście.
Mówią, że niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Talent do biznesu musiałaś odziedziczyć po Bong-soo.
Powinien pan wezwać syna.
Jak długo pozwoli mu pan być chłopcem na posyłki pana Janga?
Jeśli nic pan nie zrobi, Gun-woo na dobre zostanie przy nim.
Nie obchodzi mnie to.
Nie mogę nad nim zapanować.
Podoba mu się tam. Po prostu nie będę się z nim już widywał.
Możliwe, że pan Jang zrobił sobie z niego tarczę.
Tarczę?
Panów współpraca trwała bardzo długo.
Wie pan o nim między innymi takie rzeczy,
których pan nie powinien.
Może wie pan o czymś,
co stanowi słaby punkt
pana Janga?
O czym?
Jeśli wiesz o czymś takim, powiedz,
żebym mógł się na nim zemścić.
Na pewno ją ukrywa.
Broń, którą może zranić Tae-joon Janga.
Nawet jeśli coś takiego ma...
nie użyje tego pochopnie.
Mam potwierdzenie.
Na szczęście konto jest nietknięte.
Pan Jang mówi, że dobrze się pan spisał.
Dobrze więc.
Muszę się z nim zobaczyć.
Więc wracasz do Moo-ila?
Przykro mi.
Wiem, co czujesz.
„Spłaciłem już dług, teraz mogę wrócić do ojca".
Pewnie tylko o tym teraz myślisz.
Starszy brat powrócił,
więc Moo-sam nie może nabroić.
Nie musisz już się o to martwić,
więc teraz praca dla mnie
byłaby dla ciebie ciężarem.
- Proszę pana. - Nic nie mów.
Wracaj, kiedy chcesz.
Gdyby mój ojciec trafił do więzienia,
zostałbym prezesem, tak jak pan chciał,
i ciągnąłbym pański zaprzęg.
Wielka szkoda.
Trzeba wzajemnie się potrzebować, żeby współpraca trwała.
Co do Yi-kyung Seo,
bardzo proszę,
niech pan nie chowa do niej urazy.
To ona jest źródłem kłopotów.
Kto powoduje kłopoty,
zasługuje na karę.
- Proszę pana. - Pozdrów ode mnie
Moo-ila.
To pewnego rodzaju obsesja.
Nawet jeśli przeciwnik oszukuje, on musi grać uczciwie.
Taki już jest Gun-woo.
Jestem pewna, że sumienie gryzło go przez współpracę z tobą.
Co za brak elastyczności.
Całkowity.
I tchórzostwo.
Taka surowość dla siebie samego musi wynikać ze strachu.
Boi się momentu zawahania,
więc kurczowo trzyma się zasad.
Nieźle.
Przez osiem lat pracowałam dorywczo. Jestem lepsza niż wróżka.
Niełatwo będzie to przezwyciężyć.
Dasz sobie radę?
Słyszałam, że wkrótce wraca do Grupy.
To oczywiste, że spróbuje pokrzyżować pani plany.
Jakoś będę musiała sobie z tym poradzić.
DANE BIOGRAFICZNE GUN-WOO PARKA
Chcę powstrzymać Yi-kyung.
Jeśli w takim tempie będzie pięła się w górę,
w końcu runie w dół.
Zakończmy na tym naszą transakcję.
Moja walka z Yi-kyung nie powinna sprowadzać pani na złą drogę.
To pewnego rodzaju obsesja.
Nawet jeśli przeciwnik oszukuje, on musi grać uczciwie.
Taki już jest Gun-woo.
Sufit nie spadnie.
Kolejna praca domowa?
Coś w tym stylu.
Co się stało?
Może pomogę?
No co?
To na pewno
może zabrzmieć dziwnie, ale...
kocham cię.
Hej.
Ty...
To działa.
Prawda?
To niebezpieczne.
Nie zgodził się pana przyjąć.
Wpuść mnie.
Nie wchodź, choćby w środku się paliło i waliło.
Co to, supermarket? Czemu wszystkich wpuszczacie?
Co robicie? Wyrzućcie go!
Odszedłem od pana Janga.
Powiedziałem, że zadbam o twoje zdrowie zamiast spełniać jego prośby.
Odezwała się we mnie synowska miłość.
Nie krzycz tak na mnie.
Jeszcze stracisz głos.
Wybacz mi.
Przestań już.
Mężczyzna musi być uparty.
Jeśli nic pan nie zrobi, Gun-woo na dobre zostanie przy nim.
Możliwe, że pan Jang zrobił sobie z niego tarczę.
Czy ten padalec Tae-joon naprawdę pozwolił ci odejść?
Nic nie mówił?
Sam do niego poszedłem i sam wróciłem.
IGRZYSKA OLIMPIJSKIE, SEUL
Prokurator?
Dyrektor Ministerstwa Gruntu, Infrastruktury i Transportu
został aresztowany za łapówkarstwo.
Znaleźliśmy dane transakcji zawartych z Galerią S
i ruszyło śledztwo w sprawie pani Yi-kyung Seo.
Ostatnio przyszliście zrobić rewizję,
a teraz chcecie jeszcze aresztować panią Seo?
Proszę nie podnosić głosu.
Spodziewałam się ich dzisiaj.
Więc pan Jang...
To nie potrwa długo.
Każdemu przesłałam e-mailem zadania, proszę się z nimi zapoznać.
Proszę pani.
Chodzi o łapówkarstwo.
- Se-jin... - Grozi pani więzienie.
Czy podzieliłabyś swoje życie
i oddała jego kawałki bezużytecznym ludziom?
Nie robię tak z pieniędzmi. Nigdy.
Idziemy?
Yi-kyung aresztowana przez prokuraturę?
Martwię się.
Mam wrażenie, że to przeze mnie,
bo ostatnio panu pomogłam.
A z nikim innym nie mogę o tym porozmawiać.
Niech się pani nie obwinia.
Jakie są zarzuty?
Trwa śledztwo w sprawie łapówkarstwa jakiegoś polityka
i znaleziono dowody transakcji z Galerią.
- Łapówki? - Tak.
Więc nie musi się pani martwić.
Ona nigdy by nie przekupywała pieniędzmi.
A nawet gdyby,
to upewniłaby się, że zatarła wszelkie ślady.
Ona też powiedziała coś takiego.
- Dobrze ją pan zna. - Niech pani spokojnie czeka.
Wyjdzie na wolność za dzień lub dwa.
Trochę mi ulżyło.
Dziękuję.
Wyraźnie zależy pani na Yi-kyung.
Słucham?
To dlatego, że jest moją mentorką.
Czasem robię się zazdrosna, bo ona jest aż zbyt doskonała.
Zaprosiła pani na tę aukcję charytatywną
parlamentarzystów i wiceministrów, tak?
Wśród nich był dyrektor Jin-chul Kim
oskarżony o łapówkarstwo.
To zbieg okoliczności.
Pani Yi-kyung Seo.
Może nie mamy twardych dowodów,
ale mamy poszlaki.
Musi pan udowodnić, że dostałam coś w zamian.
Nie przypominam sobie, żebym na tym zarobiła.
- Słucham? - To musi być frustrujące,
pracować nad śledztwem, które donikąd nie prowadzi,
badać urojone przestępstwo.
Jeśli pan Jang steruje pańskim przełożonym,
to czy jest to dyrektor Jong-hyun Oh?
A może prokurator generalny Tae-sung Lee?
Natura oświecenia jest niewidoczna dla oczu.
Jego skutki są subtelne, nie dają się objąć rozumem.
Yi-kyung jest przesłuchiwana przez prokuraturę.
Prokurator generalny Oh mówi,
że nie znalazł nic podejrzanego.
Pan Yang spotyka się w tej sprawie z prokuratorem.
Nie mogą przedłużać przesłuchania
bez żadnych fizycznych dowodów.
Proszę umówić mnie z panem Jangiem.
Na pewno czeka.
Oczywiście.
Panie Jo, proszę poczekać na zewnątrz.
Tak jest.
Głowa do góry.
Niech się pani wyprostuje.
Chciałam to powiedzieć, ale chyba nie ma po co.
Jestem zawiedziona, bo wygląda pani świetnie.
Nie pozwolę, by coś takiego mną zachwiało.
Spotkałam się z Gun-woo.
Widział, że się o panią martwię,
i kazał być spokojną.
Nie wątpię.
Mówiła pani,
żeby nie pozwalać sobie na szczerość, bo kłamstwa wyjdą na jaw.
Ale myślę, że to nieprawda.
Przemyślałam to
i do kogoś takiego jak Gun-woo trzeba podchodzić ze szczerością.
Krok po kroku, powoli.
Wtedy nawet kłamstwa będą się wydawały prawdą.
Kiedy się o panią martwiłam,
byłam szczera.
To nie miejsce na emocje.
To bezduszna walka, w której zabierasz albo przegrywasz.
Aby wygrać,
emocje także muszą być twoją bronią.
Będę je oszczędzać,
bo z emocjami jest jak z pieniędzmi.
Niczego nie mogę pani dać.
Co masz na myśli?
Chcę pożyczyć coś pani bez odsetek,
ale niczego nie mam.
Nie musisz,
bo ja mam wszystko.
Nadal będzie pani milczeć?
To jeszcze nie koniec pytań.
Wszystko już panu powiedziałam.
Ile razy spotkała się pani z dyrektorem Kimem?
Zna pani jego żonę, prawda?
Wszystko już panu powiedziałam.
Nie przestanie pani?
Dobrze. Kiedy poznała pani dyrektora Jin-chul Kima?
Zamieszkałaś w pracy?
Czemu masz w biurze tak dużo pracy?
Chyba nie jesteś chora?
- Song-mi dobrze się uczy? - Se-jin.
Przelałam pieniądze na wydatki na ten miesiąc. Sprawdź.
- Kiedy ty... - Do zobaczenia.
Zaczekaj.
Se-jin.
Gdzie pani Seo?
Była tutaj, ale już wyszła.
Już?
Gdzie poszła?
Czy ona kiedykolwiek nam mówi?
Co?
Dziś rano wypuszczono Yi-kyung Seo.
Wiedziałem, że jest jeden procent szansy.
- Słucham? - Był jeden procent szansy,
że jest zagrożona.
Ale pan Jang się pomylił.
Dawno się nie widzieliśmy.
Wyglądasz na zmęczoną.
Nie wyspałaś się?
Trzeba się wysypiać.
Mówią, że zdrowa dieta jest kluczem do zdrowia,
ale sen...
Nie lubię się powtarzać.
Pan Jang coś mówił.
Dla pana zrobię wyjątek i powtórzę, co mówiłam.
Pomogę panu stać się szarą eminencją.
W tym celu napełnię
pana pusty skarbiec.
Mam plan i odpowiedni zespół.
Z pewnością pan pamięta.
Myślałem, że przyszłaś przeprosić.
Przyszłam, żeby pan mnie przeprosił.
Przez pana oraz Gun-woo Parka
straciłam wiele czasu i pieniędzy.
Jeśli przyzna się pan do błędu,
nie będę domagała się odszkodowania.
Pani Yi-kyung Seo.
Pani nie ma zamiaru przepraszać...
i ja również nie.
Chyba możemy zakończyć tę konwersację.
Szkoda.
Powinien pan przynajmniej wysłać kwiaty prezesowi.
Bardzo zdenerwował się
z powodu Gun-woo.
Pani Seo.
Co to znaczy, że prezes Moo-il Park
jest zdenerwowany?
Kto wie?
Trudno powiedzieć,
w końcu to bardzo porywcza osoba.
Przy następnym spotkaniu z panem Jangiem
proszę okazywać więcej szacunku.
Przy następnej próbie wrobienia mnie
proszę upewnić się, że macie twarde dowody.
Rozważałem przyjęcie jej z powrotem,
gdyby przeprosiła.
Ale ona prędzej zginie, niż ustąpi.
A co z prezesem Moo-il Parkiem?
Niech się pan nie przejmuje.
Dobrze znam Moo-ila.
Bez względu na wszystko,
jesteśmy rodziną.
Tak długo, jak jestem z wami,
przestańcie walczyć
i współpracujcie dla dobra firmy.
Odpowiedzcie mi!
- Tak jest. - Dobrze.
Dobrze.
Powinniście razem
wznowić projekt
budowy nowoczesnego miasta.
Musimy odrobić straty poniesione
przez wycofanie się z Dubaju.
Włożyłem w tę firmę całe serce.
Muszę przed śmiercią zobaczyć zwieńczenie pracy.
Zespół zarządzania kryzysowego Grupy Moojin.
Tu skrzydło VIP szpitala Dongsan.
Czy zastałam pana Gun-woo Parka?
Pojechał do szpitala.
Czy coś się stało...
Nie. Dziękuję.
Jest zimno, ubierz się.
Musi mi być zimno.
Trzeba było zadomowić się w Seongbuk.
Dlaczego już wróciłeś?
Dzięki bogu, że wróciłem.
Projekt nowego miasta
jest dla Grupy kluczowy.
Współpracujmy, skoro Moo-il nam kazał.
- Tym razem będę dobrym synem. - Oczywiście.
Dzień dobry, pani Seo. O co chodzi?
Se-jin?
- Co panią tu sprowadza? - Odwiedzam przyjaciółkę.
Ach, w tym szpitalu leży prezes.
Widziałam w wiadomościach.
Jak się czuje?
- Dobrze. - To świetnie.
Do widzenia.
Głupio mi, że pana kłopoczę.
Mogłam zamówić taksówkę.
Proszę udawać, że tak pani zrobiła.
Panią Seo wypuszczono, była niewinna.
Słyszałem.
Mówiłem, że nie ma co się martwić.
Mogę pana o coś spytać?
Czy nadal będzie pan walczył
z panią Seo?
Macie przecież
wspólną przeszłość.
To wielka szkoda.
Jeśli da za wygraną, nie będzie powodu walczyć.
Pan też może dać za wygraną.
Na przyjęciu,
kiedy grał pan na gitarze...
widziałam,
że wciąż coś pan czuje do...
Se-jin.
Proszę przestać mówić o Yi-kyung.
Przepraszam.
Nie chciałam pana urazić.
Nie uraziła pani.
Po prostu...
porozmawiajmy o czymś innym.
Co dolega pani przyjaciółce w szpitalu?
Może mnie pan tam wysadzić.
Odwiozę panią do Galerii. Jest zimno.
Byłoby niedobrze dla nas obojga, gdyby widziano nas razem.
Dziękuję. Dzięki panu wygodnie wróciłam.
Se-jin...
- Wsiadaj. - Hej.
Powiedziałem, wsiadaj.
- Gdzie byłeś? - W szpitalu Dongsan.
Co?
Śledziłeś mnie?
Umawiasz się z Gun-woo Parkiem?
Kopciuszek uwodzi księcia.
Zgadłem?
Zasada numer jeden.
Bezwzględnie wykonuj polecenia pani Seo.
Pani Seo ci kazała? Dlaczego?
Złamałeś drugą i trzecią zasadę.
Nieproszony mnie śledziłeś
i jeszcze zadawałeś pytania.
Naprawdę pani Seo kazała ci to zrobić?
Jak pan myśli, dlaczego w biznesie jest tak trudno?
Opłaty nas wykańczają.
Bez przerwy proszą o darowizny.
Nie jest łatwo.
Nasza gazeta przygotowuje specjalny artykuł.
Myślę, że najlepiej skoncentrować podejrzenia
na jednej czy dwóch fundacjach.
Na przykład...
Fundacji Baeksong.
W każdym razie
będę bardzo wdzięczny za pomoc.
Oczywiście. Do zobaczenia wkrótce.
Czy to nie za wiele?
Wojna z panem Jangiem to będzie utrapienie.
Jest pani moją dłużniczką.
To pan jest moim dłużnikiem.
Ja? Dlaczego?
Może pan już wyczyścić
fotel prezesa.
Wkrótce będzie pan na nim zasiadał.
Dzień dobry.
Co jest grane?
Muszę panią o coś spytać.
Co ty...
Czy naprawdę
wydała pani polecenie w sprawie Gun-woo Parka?
Śledził mnie, kiedy szłam się z nim spotkać.
Podczas pracy często ktoś cię będzie śledził.
Masz szczęście, że to był Tak.
Od teraz bądź ostrożna.
Tak jest.
Proszę pani.
To było moje polecenie.
Se-jin je wykonywała.
Są pewne granice.
Szanuję panią,
a Se-jin to moja przyjaciółka,
ale to już przesada.
Jakikolwiek jest tego powód,
to niewłaściwe.
Nie obchodzi mnie, co jest według ciebie niewłaściwe.
Nie mam też zamiaru się tłumaczyć.
Jeśli nie podoba ci się mój sposób pracy, zrezygnuj.
Nie możesz tak po prostu odejść.
Na pewno nie mówiła poważnie.
Uspokój się.
Tak.
Posłuchaj pani Kim.
Ostatni raz wykonuję polecenie pani Seo.
A ty...
Doprawdy.
Tak!
Tak odszedł.
Musiał być w szoku.
Proszę dać mu czas, żeby ochłonął.
Nawet jeśli zmieni zdanie, sam nie może wrócić.
On nie jest taki jak ty.
Ty wróciłaś sama, zdeterminowana.
- Owszem. - Załatw tę sprawę tak, jak chcesz.
Dobrze.
Prawie osiągnęłam już cel.
W kwestii Gun-woo.
Pozostał tylko ostatni krok.
Myślisz, że ci pozwoli?
Chce się pani założyć?
Zmuszani do darowizn. Świat finansowy nękany opłatami.
Skąd to wyciekło...
i kto to napisał?
Sprawdzę to.
Zmuszani do darowizn. Świat finansowy nękany opłatami.
Projekt Neomiasto Moojin
to największy projekt nowoczesnego miasta na świecie,
który pochłonie 60 bilionów wonów.
Stworzymy najbardziej zaawansowane, ekologiczne miasto,
które stanie się centrum gospodarczym na Dalekim Wschodzie.
To ogromny projekt,
oparty na technologii i funduszach Grupy Moojin.
Biedny ja.
Zarządzanie tak wielkim przedsięwzięciem będzie niezwykle wymagające.
Dobra prezentacja.
- Dziękuję. - Niezły jest.
- Pójdę już. - Dobrze.
Widziałeś artykuł o Fundacji Baeksong?
A co?
Martwiłem się,
czy nie powiedziałeś dziennikarzom czegoś nieprzemyślanego,
biorąc pod uwagę zbliżający się ogromny projekt.
Jeśli martwisz się o pana Janga, może zapytaj go, jak się miewa?
Nie. Nie chcę narazić się ojcu.
Syn marnotrawny powinien skupić się na firmie.
To gigantyczne przedsięwzięcie.
Nie wiem, jak powinienem nim kierować.
Niech pan wyrzuci kolczyk.
Był tani.
Ktoś kiedyś powiedział,
że pieniądze i przedmioty trzeba zwracać prawowitemu właścicielowi.
Chciałam to oddać.
Przyszła pani tylko po to?
Pieniądze i przedmioty trzeba zwracać
prawowitemu właścicielowi.
Spotkajmy się kiedyś.
Sprawdziłem w kilku miejscach
i wygląda na to, że źródłem było Moojin.
Co z prokuraturą?
To była tylko intuicja dziennikarza,
więc jak na razie nie podejmują
oficjalnych kroków.
Moo-il.
Ja tylko posłużyłem się jego dzieciakiem,
a on już wybucha.
Jaką odpowiedź wysłać, żeby go uciszyć?
Dlaczego teraz kontrolują wykonalność projektu?
Co to ma znaczyć?
To prywatne przedsięwzięcie, ale jego skala jest ogromna.
Jeśli rząd dokona powtórnej ewaluacji...
Cholera.
To zemsta pana Janga.
To on naciskał na ewaluację.
Podejrzewa, że artykuł o Fundacji
to nasza sprawka.
Tae-joon, ta kanalia.
Coś takiego przez głupi artykuł?
Tylko dlatego, że skalaliśmy jego imię?
Wyjść, zostaje tylko rodzina.
Rzucamy jedynie rozżarzony węgielek
między dwa wysuszone snopki ryżu.
W którykolwiek trafi,
oba zajmą się ogniem.
Rozwiążą konflikt, jeśli spotkają się i szczerze porozmawiają.
Są zbyt podejrzliwi, żeby ufać,
i wolą zdradzić niż zostać zdradzonym.
Od zawsze tak żyli.
Czy rozmowa cokolwiek by zmieniła?
Co powinnam zrobić?
Na razie czekaj.
Wkrótce dostaniesz zadanie.
Mam bombę.
Kiedy Bong-soo został tak wyrzucony,
ja nie siedziałem bezczynnie.
Chodzi o pana Janga czy jego rodzinę?
O fundację, którą tak bardzo kocha.
Zniszczę ją jednym ciosem.
- Ojcze. - Moo-il.
To trochę...
No co? On krzywdzi moją firmę.
Mam to bezczynnie znosić?
Pójdę do pana Janga.
Mówisz, że utrzymujesz kontakt z panem Jangiem?
Dowiem się, jaki ma cel...
Nie ma mowy.
Czemu miałbyś do niego iść?
Ostrzegę go,
żeby nie zadzierał z Grupą Moojin.
Przypomnę mu też,
że choć wasze drogi rozeszły się, kiedyś byliście przyjaciółmi.
Daje mi pan fałszywkę, kiedy zostaję prezesem,
a potem pan znika?
Z powodu konta
zostałem poniżony na oczach pana Janga.
Zwołuję walne zgromadzenie,
więc będę domagać się oficjalnych przeprosin.
Nie będzie pan mógł zwołać walnego zgromadzenia.
Prezesie Song, zrezygnuje pan ze stanowiska.
Co to ma znaczyć?
Wy wszyscy współpracujecie, tak?
Doprawdy.
Reforma zarządu konsorcjum
i plan poparcia nowej fundacji, którą założy pan Jang.
Nowej fundacji?
Jakiej? Ma przecież Baeksong.
Wkrótce się pan dowie.
Wróci pan na stanowisko prezesa konsorcjum.
Dopilnuję tego.
Chwila, pani Seo.
Ty się wszystkim zajmiesz, a my mamy być twoimi sługusami?
Panowie
nie mają innego wyjścia.
Przygotowywałaś to już od dawna,
żeby znaleźć się ponad nami.
Z tej wysokości niczego nie mogę zrobić.
Muszę piąć się wyżej.
Możecie panowie podać mi dłoń i przetrwać
albo nadal być popychani przez bezużytecznych ludzi.
Wybór należy do panów.
Nie posłuchasz rady Yi-kyung, prawda?
Nie ma pewności, czy naprawdę popiera ją pan Jang.
Ona osiąga wszystko, co zaplanuje.
Nie mam wyboru.
Ojcze.
Pewnego dnia
się zemszczę.
Do tego czasu muszę kroczyć ciernistą ścieżką
i znosić ból.
Tak. Dobrze. Do widzenia.
Czy to był Moo-sam Park?
Myślę, że Gun-woo zgodnie z przewidywaniami podejmie działania.
Nie mogę pozwolić, żeby zgasił węgielek, który z takim trudem rozpaliłam.
Se-jin będzie czekała,
gotowa rozniecić ten ogień.
Panie Gun-woo!
- Pani Se-jin. - Musimy porozmawiać.
Później. Muszę gdzieś iść...
To też pilne. Dlatego przybiegłam.
Chodzi o prezesa.
Pana ojca.
Myślę, że pani Seo zbierała informacje o panu Jangu.
Są skonfliktowani,
zwłaszcza po jej aresztowaniu przez prokuraturę.
I co z tego?
Podsłuchałam, jak mówiła panu Jo,
że według niej za aresztowaniem prezesa Moo-il Parka stoi...
pan Jang.
Chciał w ten sposób zrobić z pana prezesa.
Tak uważa pani Seo.
Jest pani pewna?
Tyle usłyszałam.
Wyglądało na to, że wciąż bada tę sprawę.
Dobrze.
Osobiście się temu przyjrzę.
Wszystko w porządku?
Oczywiście.
Dziękuję. Zadzwonię później.
Każdy z nas zaszachował przeciwnika i wyprowadził kontrę,
więc pewnie przyszedłeś to zakończyć.
Bez sprzeciwu pozwoliłem ci odejść.
Dlaczego wracasz zagniewany?
Proszę najpierw powiedzieć mi jedno.
Czy to pan stoi
za aresztowaniem mojego ojca?
Jak najszybciej chciał pan zrobić ze mnie prezesa i mnie wykorzystać,
więc był pan gotów posłać dawnego przyjaciela do więzienia.
Czy tak było?
Najpierw proszę powiedzieć, czy to prawda.
Kto rzuca tak oburzające oskarżenia?
Proszę się nie wtrącać.
Jeśli powiem prawdę...
czy jesteś gotowy mi uwierzyć?
Wracaj do swoich.
Niech mnie pan nie unika!
To nie ja zrobiłem to...
Moo-ilowi.
To twój stryj.
Wydał własnego brata, bo nie chciał iść do więzienia.
To mój stryj?
Wiedział pan o tym i ukrywał pan to przede mną?
Nigdy mnie nie pytałeś, nieprawdaż?
Proszę pana.
Widzisz?
Nie planowałeś uwierzyć w odpowiedź, kiedy zadawałeś to pytanie.
Po co mam mówić,
czy to prawda?
Czy Gun-woo...
mi uwierzy?
To nieistotne.
Każdy pragnie spokojnego życia.
Widzi i słyszy tylko,
co chce.
Tylko na tej postawie decyduje, co jest dobre, a co złe,
bo to daje mu spokój
i pozwala ustabilizować życie.
Wzbudzić w Gun-woo niepokój.
Takie było moje zadanie,
prawda?
Na pewno nawet nie mógł wspomnieć o planie mediacji.
To wystarczy.
Jak poszło?
Gun-woo.
Ojciec zadał ci pytanie.
Jak śmiesz się na mnie gapić?
- Ojcze. - No mów.
Co powiedziała ta gnida?
To stryj...
cię wydał.
Podejrzewałem, że to pan Jang
stał za twoim aresztowaniem,
ale to był stryj.
Gun-woo.
Żartujesz sobie?
Mylę się?
Niedorzeczność.
Moo-il,
nie wiem, kto mu wmówił coś tak absurdalnego.
Czy to Tae-joon tak powiedział?
Że wydał mnie twój stryj?
Tak słyszałem.
Zamknij się, gnojku.
Jak śmiesz opowiadać takie brednie?
Masz świadków? Gdzie dowody?
Muszę to zweryfikować.
Nie wierz w nic,
co mówi Tae-joon.
To zdrajca.
Wbił Bong-soo nóż w plecy. Myślisz, że mnie by tego nie zrobił?
Ktoś, kto raz zdradził przyjaciela,
zrobi to ponownie, raz po raz.
To prawda. Oczywiście.
Ojcze.
Blizna pozostawiona przez zdradę nigdy nie znika.
A jeśli pozostawił ją stary przyjaciel i zarazem przebiegły polityk...
to nawet gdy usłyszy się prawdę,
trudno ją rozpoznać.
Pragnę
wszystkich tych świateł.
Mogą należeć do ciebie.
Stanę na szczycie i będę spoglądała w dół.
Nie możesz.
Tylko jedna osoba
może być na szczycie.
Wyprzedzę panią.
Nie jesteś w stanie.
Zobaczy pani.
Amazing!
- Amazing! - Amazing!
Grace!
- Forever! - Forever!
- Tutaj! - Popatrzcie tutaj!
Popatrzcie tutaj!
- Forever! - Forever!
Wróć do Galerii.
Pani Seo kazała to powiedzieć?
Nie, ja to mówię.
Nie. Zapomnij.
Ale ona wie,
że wrócisz.
W dniu, kiedy odszedłeś,
kazała mi się tym zająć.
Ja też byłam zwolniona.
Udało ci się z Gun-woo Parkiem?
Czy dobrze mi idzie?
Nie jestem jeszcze pewna.
Nie podoba ci się to?
A co mi do tego?
Wróć i chroń panią Seo.
I mnie też.
Dlaczego miałbym cię chronić?
Nie lubisz mnie?
Muszę wracać.
Tak! Uparciuchu!
Wydział śledczy prokuratury okręgowej w Seulu
wezwał Jong-gyu Nama z Fundacji Baeksong
w sprawie nielegalnego zabiegania o darowizny przez Fundację.
Dyrektor Nam, który zjawił się u prokuratora o 13.00,
nie odpowiedział na pytania reporterów.
JONG-GYU NAM PRZESŁUCHIWANY
Prokuratura analizuje dyski twarde komputerów,
dokumenty i inne źródła skonfiskowane podczas rewizji
przeprowadzonej tego samego dnia.
Planowane jest wezwanie innych zamieszanych osób.
Okazało się, że Fundacja Baeksong otrzymała dziesiątki milionów wonów
od 32 przedsiębiorstw oraz korporacji.
Uwaga skierowała się również
na byłego prezydenta Korei, Tae-joon Janga,
faktycznego właściciela Fundacji Baeksong.
Fundację Baeksong, która prowadzi działalność edukacyjną i kulturalną,
założył z prywatnych funduszy były prezydent Tae-joon Jang,
ale krytycy twierdzą, że tylko w teorii zajmuje się ona
finansowaniem stypendiów.
Fundacja Baeksong
zaprzecza powiązaniu sprawy z byłym prezydentem Jangiem...
Mówi Yi-kyung Seo.
Dzwonię z Fundacji Baeksong.
Proszę wejść.
Usiądź.
Pana Nama zatrzymała prokuratura.
Kiedy go nie ma,
nic nie jest załatwiane jak należy.
Myślałem o tym i owym
i przypomniałem sobie, co powiedziałaś.
Możesz uczynić mnie szarą eminencją?
Powiedziałaś, że masz plan, jak napełnić mój skarbiec?
Dobrze.
Może tym razem
wysłucham opowieści do końca?
Zanim zacznę, mam warunek.
Warunek?
Pan będzie się zajmował polityką.
Ja w zamian
będę zajmowała się całą resztą.
Jeśli wszystko będzie w twoim ręku,
będę szarą eminencją bez żadnej władzy.
Gwarantuję panu władzę i bogactwo
przez całą resztę życia.
Jeśli mi pan nie ufa,
nie mamy nawet po co zaczynać rozmowy.
Nie próbuj mnie zdradzić.
Jeśli to zrobisz,
będziesz tego żałowała jeszcze zza grobu.
Mam nadzieję, że pan również nie zrobi nic,
czego by pan później żałował.
A więc...
jak pani planuje
napełnić mój skarbiec?
Kiedy zakończy się śledztwo, Baeksong będzie zrujnowana.
Będzie pan musiał przenieść fundusze do nowej fundacji.
- I? - Musimy coś zrobić
jeszcze przed założeniem fundacji.
Grupa Moojin.
Dzięki mnie prezes Moo-il Park straci swoje stanowisko.
Jakieś wieści od Tae-joona?
Nie.
Jego Fundacja jest zrujnowana,
a najbliższy podwładny aresztowany.
Powinniśmy już słyszeć, jak rzęzi.
Nie ma co się martwić.
Gun-woo.
- Tak? - Twój stryj
może być chciwy,
ale nie zdradziłby własnego brata.
Nie daj się nabrać na brednie tego gada Tae-joona,
które tylko wywołują bezsensowne spięcia.
Zajmę się tym.
W takich momentach jak teraz, musisz być silny.
Skończ jedzenie.
Następnym prezesem będzie Moo-sam Park.
Grupa Moojin
będzie należała do nas.
Z twoim mózgiem
i moimi wpływami
chcesz ją odebrać Moo-ilowi.
Tylko odzyskuję coś, co należało do mnie.
Napisy: Juliusz Braun